ONDERNEMEN = TOPSPORT

“Te eigenwijs voor loondienst”

Anky van Grunsven

Drievoudig olympisch kampioene Anky van Grunsven was al ondernemer voor ze topsporter werd. Om het te kunnen redden in de paardensportwereld, stond ze al op haar achttiende op eigen benen. “Ik ben een selfmade ondernemer.”

Lees verder

Anky van Grunsven

Anky van Grunsven, geboren op 2 januari 1968 te Erp, kreeg toen zij zes jaar oud was haar eerste pony, de Shetlander Heleentje. In het begin was zij alleen bezig met het poetsen en borstelen van Heleentje. Na de eerste lessen van haar vader, werd ze lid van de ponyclub in Erp. Vanaf haar zevende ging ze landelijke wedstrijden rijden, in zowel springen, dressuur als crossen (SGW). Na het behalen van haar havo-diploma besloot ze om professioneel te gaan rijden en lesgeven. Ze kreeg van haar vader een kasboek en hij wenste haar “veel succes”, aldus de biografie op haar website.

Nederland kent Anky – een van de bn’ers bij wie de voornaam noemen al genoeg is – inmiddels van de kürs met Bonfire en Salinero, die haar op de Olympische Spelen van Barcelona (1992), Atlanta (1996), Sydney (2000), Athene (2004) en Peking (2008) in totaal acht medailles opleverden, waarvan drie gouden. De oogst na vrijwel perfecte uitvoeringen. Het gevolg van jarenlang oefenen. “Wat het publiek niet weet en niet ziet, is dat in dat proces naar die kürs toe het heel vaak fout is gegaan. Bepaalde ideeën zijn volledig mislukt en overboord gegooid. Er zijn veel dingen geprobeerd die eerst totaal niet werkten, maar door aanpassingen toch op hun plaats zijn gevallen”, aldus de 49-jarige dressuuramazone. Ontelbare keren is dat gebeurd, vertelt ze. De ervaringen hebben haar geleerd dat ze er elke keer – vroeg of laat – beter van werd. “Het mag best eerst verkeerd gaan, want het betekent dat er iets te leren valt.”

Eigenwijs

Het is de overkoepelende les die ze heeft geleerd van het leven als sporter, maar misschien nog wel meer van het leven als beginnend ondernemer. “Voordat ik topsporter was, was ik al zelfstandig ondernemer. Ik wist op mijn achttiende al dat ik mijn leven wilde leiden in de paardensportwereld. Dat kostte heel veel geld en ik moest alles zelf betalen: van het vervoer, de verzorging, de stalling tot en met de dierenarts. Ik wilde het op mijn manier doen. In loondienst gaan was eigenlijk geen optie, want om heel eerlijk te zijn ben ik daarvoor gewoon te eigenwijs.”

“Ik ben als ondernemer wel relaxter dan als topsporter.”

Ze werd als ondernemer dan ook zelf wijs. “Mijn vader had een aannemersbedrijf, dus ik kreeg zo al wat mee van het ondernemer-zijn. Voor de rest heb ik het zelf uitgedokterd. Er zijn mensen die naar de universiteit gaan, ik heb vooral veel geleerd van de mensen in de wereld om mij heen. Ik weet niet wat beter is. Voor mij was dit het gewezen pad, ik had namelijk helemaal geen tijd om te studeren. Ik ben een selfmade ondernemer. De administratie deed ik bijvoorbeeld zelf. Heel simpel: met een kasboek, gekregen van mijn vader, de plussen en minnen opschrijven. Ik werkte dag en nacht, had acht paarden die ik verzorgde. Een paar voor mezelf en een paar voor anderen. Via mond-op-mond-reclame maakte ik bekend dat ik er was. Als ik iets niet begreep, dan vroeg ik mensen uit mijn omgeving om hulp. Die moet je dan ook vertrouwen.”

“Mijn personeel heeft het af en toe best moeilijk met mij. Ik ben een enorme perfectionist.”

Moeilijk

Gemakkelijk was dat niet altijd, vertelt Van Grunsven. De zelfbewuste ondernemer uit Erp (Noord-Brabant) was dat in haar beginjaren absoluut niet. “Ik vond bepaalde dingen erg moeilijk. In de beginjaren kreeg ik 25 gulden voor de paardrijlessen die ik gaf. Voor iemand die olympisch rijdt, is dat natuurlijk erg weinig. Ik durfde aanvankelijk niet meer te vragen, bang als ik was dat mensen weg zouden lopen. Brutaler zijn, dat heb ik echt moeten leren.”

Ze is erin geslaagd, wederom met vallen en opstaan. Stap voor stap groeide het bedrijf van de Brabantse uit tot het nog altijd bescheiden, maar wel gerenommeerde Anky Education Center, dat in de paardensportwereld nationale en internationale allure heeft. Natuurlijk geholpen door de internationale successen en groeiende bekendheid van uithangbord en eigenaar Anky zelf. “Ik heb nu zes mensen in dienst. Ze zullen het af en toe best moeilijk met mij hebben, want ik ben nou eenmaal een enorme perfectionist. Ik wil de controle hebben en alles weten wat er speelt, maar ik ben wel bereid iedereen zijn taken en verantwoordelijkheid te geven en hen daarin ook te vertrouwen. Als mijn werknemers die verantwoordelijkheid ook nemen, dan gaat het goed en is het een heerlijk bedrijf om in te werken. Loopt iemand de kantjes eraf, tja dan zeg ik dat direct. Blijft dat zo, dan houdt die persoon het niet lang vol binnen mijn bedrijf. Ik denk dat dit wel een gevolg is van mijn karakter dat me in de sport ook ver heeft gebracht: altijd beter willen worden. Al moet ik erbij zeggen, dat ik als ondernemer wel relaxter ben dan als topsporter.”

Paardensportkleding niet langer lelijk

Naast het Anky Education Center, heeft Anky van Grunsven haar naam ook verbonden aan de paardensportkledinglijn Anky Technical Casuals. “Een tijdje hebben ik en Sjef (de partner van Anky, red.) de lijn in eigen beheer gehad. Dat was wel een heel andere tak van ondernemerschap. In de paardenwereld zijn de lijnen kort, in de kledingwereld heb je te maken met een ingewikkelde keten. Dus ging het ook vaker mis, bijvoorbeeld bij de productie in het buitenland. Toen Sjef een hersentumor kreeg, hebben we besloten de kledinglijn te verkopen.” Van Grunsven – die tot doel heeft de ruitersportkledij aantrekkelijker te maken – is nog wel altijd verbonden aan Anky Technical Casuals. “Als het gaat om het ontwerp en de pr. Het leuke eraan is dat we voor een vernieuwing hebben gezorgd in kleding die vroeger vooral bekend stond als degelijk.”

“Ontslag moet makkelijker”

Anky van Grunsven: “Het moeilijkste aan ondernemer zijn, vind ik wanneer het tussen mij en een personeelslid niet lekker loopt. Als werkgever zit je op dat moment vast aan het personeelslid, terwijl de werknemer ontslag kan nemen wanneer hij dat wil. In Nederland wordt er op zo’n moment niet in het voordeel van de werkgever gedacht. Als de relatie niet goed is tussen werkgever en werknemer, moet je afscheid kunnen nemen van elkaar.”

Publiciteit

Anky van Grunsven: “Er zijn veel raakvlakken tussen het ondernemer-zijn en de topsport. De grootste overeenkomst vind ik de risico’s. Zowel in de sport als in het bedrijfsleven moet je bepaalde risico’s durven te nemen om een stap verder te komen. Het grootste verschil, naast het feit dat sport natuurlijk meer van het lichaam vraagt, vind ik de publiciteit. Als sporter heb ik veel meer te maken met journalisten, publiciteit en pr. Dat is als ondernemer veel en veel minder.”

Tekst: Ido Dijkstra
Foto’s en video: Robert Scholing en Luuk Werkman

Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Aanmelden

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief.

Uw naam

E-mail

Meld aan